گەڕەکی عەواڵ لە سلێمانی Aawal neighborhood in Slemani حي عةوال في السليمانية

لەساڵی ١٩٥٥ دا دووبنەماڵە بەناوی شێخ ڕەسول و شێخ تەها ڕوودەكەنە شاری سلێمانی بۆ نیشتەجێبوون بەڵام شوێنێكی وەهایان دەستناكەوێت كە نیشتەجێ ببن بەناچاری بۆماوەیەك بەكرێ لە خانوویەك دەمێننەوە ، ئەم دوو بنەماڵەیە زۆر دەگەڕێن بۆ دۆزینەوەی شوێنێك لە دەوری و پشتی سلێمانی كە لەشارەوە نزیك بێت تا دەچنە شوێن ئێستای گەڕەكی عەواڵ كە كانی لێدەبێت و شوێنێكی تەختیش دەبێت بۆ كشتووكاڵ و خانوو دروست كردن، ٢ خانووی قوڕ دروست دەكەن و دەست دەكەنە جوتیاری پاشان ٥ بنەماڵەیتیر ڕودەكەنە ئەم دەشتەو دەبنە ٧ ماڵ و گوندێكی بچوك دروست دەكەن، پێشتر هێندگەڕابوون بۆ شوێنێكی نیشتەجێبوو بۆیە ناوی گوندەكە دەنێن(عەوداڵ) واتا گەڕان ، پاشتێپەڕبوونی چەندین ساڵ ئەو ناوەلەسەر زمانی خەڵك كورت كراوەتەوە بۆ عەواڵ، لەئێستادا عەواڵ گەڕەكێكی گەورەی سلێمانییە و هەزاران خێزان دانیشتووی ئەم گەڕەكەن و خاوەنی قوتابخانەو بنكەی تەندروستین.

In 1955, two families—Sheikh Rasul and Sheikh Taha—wandered the outskirts of Sulaymaniyah searching for a place to call home. They finally settled in a flat, fertile area near a natural spring and built the first mud houses there. Because of their long journey and search, the village was initially named "Awdall" (meaning "The Searchers" or "The Wanderers"). As the community grew and more families joined, the name evolved through local dialect into "Aawal." Today, Aawal is a large, established neighborhood with its own schools and health centers, inhabited by thousands of families.

في عام 1955، قامت عائلتان — عائلة الشيخ رسول والشيخ طه — بالتجول في ضواحي السليمانية بحثاً عن مكان للاستقرار. استقروا أخيراً في منطقة مستوية وخصبة بالقرب من نبع ماء وبنوا أول البيوت الطينية هناك. وبسبب رحلتهم الطويلة وبحثهم، سُميت القرية في البداية "عەوداڵ" (بمعنى "الباحثون" أو "المتجولون"). ومع نمو المجتمع وانضمام المزيد من العائلات، تطور الاسم عبر اللهجة المحلية إلى "عەواڵ". اليوم، يُعد "عەواڵ" حياً كبيراً راسخاً يضم مدارسه ومراكزه الصحية الخاصة، ويقطنه آلاف العائلات.